Het programma School aan Zet is afgerond. De website blijft wel online, maar wordt niet meer actief ondersteund. Lees meer.

Blog 'Inspiratie en een stappenplan'

Geplaatst op 20 oktober 2015

Wat? Tweedaagse Teach & Learn
Waar? De Theaterloods in Radio Kootwijk
Wie? Alle deelnemers van de derde tranche

Deel 2

  • "Helder", zegt leraar Engels Niels in het toneelstuk, maar hij meent er niks van.
  • "Helder", zeg ik tegen mijn expert Marita, maar ik begrijp er niks van.

Ik begrijp niet hoe ik inspiratie in een stappenplan kan gieten. Ik begrijp niet wat ik nog moet leren over opbrengstgericht werken. Ik begrijp niet dat we spreken over het proces, terwijl ik het over de inhoud wil hebben. Ik weet niet hoe ik de bevlogenheid van spreker Ruud Veltenaar kan vasthouden. Ik kan het allemaal maar niet gerijmd krijgen in mijn hoofd. Ik snap het allemaal, maar ik begrijp er helemaal niets van. Heb ik misschien mijn lijf vanmorgen binnenstebuiten aangetrokken?

Of wil ik het niet begrijpen?

Op weg naar het onderwijs van de toekomst word ik gevraagd om piepkleine stapjes te zetten. Akkoord. Dat wil ik best. Een piepklein vernieuwend stapje dan toch. Een piepklein inspirerend stapje. Een piepklein motiverend stapje. Een piepklein stapje dat een beweging veroorzaakt en vooral geen stap terug.

  • "Je wilt toch niet te ver voor de troepen uit lopen?"
  • “ Waarom niet?”
  • "Dan raak je je collega's kwijt."

Is dat zo? Ik kon Ruud vanmorgen ook niet bijhouden. Is dat erg?

Ineens valt het kwartje. Ik zit in de weerstand! Gelukkig, er bestaat een term voor. Oh jee, en ik was al ‘termenmoe’: rendement, opbrengstgericht werken, interventie, visie, teacher-leader,  SWOT, SMART, OGW. Pff, dit valt niet mee.

Op vrijdagavond heb ik een vol hoofd en vraag ik me af of ik hier op de goede plek ben. Mijn collega Gisela heeft hetzelfde gevoel. We willen onze school graag verder helpen op weg naar betere eindexamenresultaten, maar we willen ook zelf geïnspireerd raken of blijven. We denken ook dat het nodig is dat onze collega’s weer geïnspireerd en gemotiveerd raken. We bomen er op los met z’n tweeën en met anderen: tijdens de lunch, het diner, tijdens de prachtige wandeling over de Veluwe en onder het genot van een goed glas wijn in ons hotel.

Op zaterdagochtend tijdens het poetsen van mijn tanden voel ik een knoop in mijn maag. Stel dat de schoolleiding van ons verwacht dat wij het probleem van de verbetering van de eindexamenresultaten met z’n tweetjes op gaan lossen. Dat wij het ei van Columbus bedenken en via een soepele interventie 35 collega’s en pak ‘m beet 200 leerlingen met hun neus de goede kant op krijgen. Dat is nogal een verantwoordelijkheid. Tijdens het ontbijt bespreek ik dit gevoel met Gisela en we komen tot de conclusie dat we, voordat we onze interventie op een zinvolle manier vorm kunnen geven, eerst opnieuw in gesprek moeten met de schoolleiding. Wat verwacht die eigenlijk van ons? Wat is zinvol voor de school? Welke verantwoordelijkheid ligt er bij ons? Hoe kunnen wij het traject van Teach & Learn gebruiken om zelf te leren en om de school verder te helpen?

Laten we eerst maar eens met de tweede dag beginnen. De eerste spreker, Marco Snoek, weet op een samenhangende, vlotte manier diverse bekende theorieën over leiderschap aan ons te presenteren. De blauwe, groene en witte kamperende ‘DeCaluwégezinnen’ doen mij erg denken aan mijn eigen manier van vakantievieren met een blauwer-dan-blauwe vriend en mijn eigen redelijk witte voorkeuren. Ik had altijd een beetje moeite met zijn vakantieschema dat in Excel en met behulp van kleurtjes werd uitgewerkt. Doe mij maar een leeg A4’tje, een ticket en een Lonely Planet, dan kom ik er ook wel. Inmiddels, na bijna 9 jaar, hebben we een modus gevonden waar we allebei wel bij varen, maar dat ging niet over één nacht ijs.

Wat ik meeneem uit het verhaal van Marco is dat je onderzoek kunt gebruiken om je motivatie om iets te veranderen te onderbouwen. Als uit onderzoek blijkt, dat iets werkt, of juist niet, is dat een manier om je collega’s te overtuigen van het nut ervan. Zo krijg je ze makkelijker in beweging. Overigens moet je ook bij leerlingen de ‘waaromvraag’ altijd proberen te beantwoorden. “Waarom doen we dit eigenlijk?” is een logische en legitieme vraag en het is prettig om daar als docent of collega een antwoord op te kunnen geven.

De workshop van Hans van Dijck over het verschil tussen een ‘fixed mindset’ en een ‘growth mindset’ spreekt mij enorm aan. In mijn lessen aan de eindexamenklassen heb ik er al volop gebruik van gemaakt en aan mijn leerlingen uitgelegd hoe je een stap verder komt in je leerproces als je je bewust bent van je eigen mindset. Ze vonden het reuze-interessant en confronterend.

Na deze leerzame workshops staat de realiteit weer op de stoep. Gisela en ik hebben nog altijd geen interventie. Ons oorspronkelijke plan om een interventie te bedenken waardoor we onze collega’s weer geïnspireerd en gemotiveerd kunnen krijgen, lijkt een onhaalbare kaart. Het hele resultatenprobleem oplossen met behulp van onze interventie lijkt niet alleen onhaalbaar, maar brengt ook nog eens een mate van verantwoordelijkheid met zich mee waar we erg tegenop zien.

Dus wat nu? Ik kies ervoor om een interventie te pitchen over de kennis van examentaal van onze leerlingen. Als zij meer vat hebben op de taal in de examenvragen en grip krijgen op de manier van antwoord geven die in veel examens vereist is, kan dat wellicht tot betere resultaten leiden. Mijn groepsgenoten geven me waardevolle feedback. Het zijn toffe mensen die allemaal iets willen. Dat is ongelofelijk fijn.

De tweedaagse zit er bijna op. We sluiten met z’n allen af en daarna bomen Gisela en ik nog een uurtje na in de auto op weg naar huis. Het waren waardevolle, maar ook verwarrende dagen. Een verwarring die tot op de dag van vandaag voortduurt. We weten nog altijd niet hoe we inspiratie en motivatie in een stappenplan moeten gieten. We weten ook nog niet precies hoe onze interventie eruit komt te zien. Wel zijn we dankbaar voor de mensen die we ontmoet hebben zowel in als voor de groep, want die waren stuk voor stuk inspirerend. Via het netwerk hopen we van hen te mogen leren.

  • “Eén klein stapje, Clasine, dat is genoeg. Eén klein stapje op weg naar de school van de toekomst. Hou dat in je achterhoofd en ga aan de slag.”
  • “Helder, Ruud, bedankt.”

Lees ook mijn eerste blog over de tweedaagse 'Inspiratie en een stappenplan'.  

Clasine van Dorst

Dit artikel maakt deel uit van de volgende thema’s:

Gerelateerde items

Om deze website optimaal te laten functioneren gebruiken wij cookies.
Wij vragen hier toestemming voor.

Cookies

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een klein bestand dat van deze website via uw browser op uw computer wordt opgeslagen. Hierdoor kunnen o.a. instellingen en voorkeuren van gebruikers worden onthouden en statistieken worden bijgehouden. Lees hier alles over ons cookiebeleid.

Door toe te stemmen, kunnen we o.a. anonieme statistieken bijhouden. Deze worden gebruikt voor onderzoek om de gebruikerservaring op deze site te optimaliseren.

Daarnaast wordt het mogelijk om artikelen te delen met social media platforms zoals Facebook of Twitter.

Wanneer u geen toestemming geeft, blijft de website functioneel toegankelijk.
School aan Zet gebruikt geen cookies voor commerciele doeleinden.